🌼अरे जगणं जगणं 🌼
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।धृ।।
कसा टोला दारिद्र्याचा
कुणी मारला नशीबाला
घाव एका मागं एक दिले
दुःख झाले या ह्रदयाला
रोज कुढंत जगणं
कसं येईना मरणं
जातो दिसामागं दिस
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।1।।
घडा पाप आणि पुण्याचा
कुणी भरलेला पाहिला
पाप पुण्य किती करावे
दिसले असते ना माणसाला
पाप पुण्याला शरणं
जाते मानवाचे मनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।2।।
किती झगडावे गरिबीशी
घास येईना रे तोंडाशी
काम करुन दिवस रातं
झोपे हा उपाशी पोटाशी
देवा सुखाची भरुणं
एक घासाची दे वैरणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।3।।
नाही उधाण आनंदला
प्राण मुठीत मी पाळला
रोज जगावे मरून तरी
नाही स्पर्श सुखाचा जीवनाला
अरे जिवनाचं लोढणं
कसं ठेवावं बाधुणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।4।।
लई आबाळ जिवनाची
झाली आयुष्य जगताना
किती आठवु आठवणी
अश्रु डोळ्यांचे पुसताना
झालं जगणं कठिनं
आत्मा रडतो पाहूनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।5।।
झरा नियतीचा का आटला
प्राण हा ह्रदयात फाटला
देवा उघड तिसरे नयन
श्वास माझा कंठी साठला
घे रे हळुच काढूनं
आत्मा या देहातुनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।6।।
रंग विखुरले जीवनाचे
कोणी तुडवले पायदळी
कंप कंप सुटे देहाला
मागते मरण प्रितभोळी
त्याग जीवनाचा करुनं
श्वास ठेविन रोखुणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।7।।
कवि:- गजेंद्र
ढवळापुरीकर
स्वराजनगर औरंगाबाद
मो :-9623714011
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=285239861896988&id=142474532840189
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।धृ।।
कसा टोला दारिद्र्याचा
कुणी मारला नशीबाला
घाव एका मागं एक दिले
दुःख झाले या ह्रदयाला
रोज कुढंत जगणं
कसं येईना मरणं
जातो दिसामागं दिस
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।1।।
घडा पाप आणि पुण्याचा
कुणी भरलेला पाहिला
पाप पुण्य किती करावे
दिसले असते ना माणसाला
पाप पुण्याला शरणं
जाते मानवाचे मनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।2।।
किती झगडावे गरिबीशी
घास येईना रे तोंडाशी
काम करुन दिवस रातं
झोपे हा उपाशी पोटाशी
देवा सुखाची भरुणं
एक घासाची दे वैरणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।3।।
नाही उधाण आनंदला
प्राण मुठीत मी पाळला
रोज जगावे मरून तरी
नाही स्पर्श सुखाचा जीवनाला
अरे जिवनाचं लोढणं
कसं ठेवावं बाधुणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।4।।
लई आबाळ जिवनाची
झाली आयुष्य जगताना
किती आठवु आठवणी
अश्रु डोळ्यांचे पुसताना
झालं जगणं कठिनं
आत्मा रडतो पाहूनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।5।।
झरा नियतीचा का आटला
प्राण हा ह्रदयात फाटला
देवा उघड तिसरे नयन
श्वास माझा कंठी साठला
घे रे हळुच काढूनं
आत्मा या देहातुनं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।6।।
रंग विखुरले जीवनाचे
कोणी तुडवले पायदळी
कंप कंप सुटे देहाला
मागते मरण प्रितभोळी
त्याग जीवनाचा करुनं
श्वास ठेविन रोखुणं
जातो दिसामागं दिसं
मी रचितो सरणं
अरे जगणं जगणं
आहे जिवंत मरणं...।।7।।
कवि:- गजेंद्र
ढवळापुरीकर
स्वराजनगर औरंगाबाद
मो :-9623714011
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=285239861896988&id=142474532840189
No comments:
Post a Comment