कविता

[8/17, 9:44 PM] G.K.: *नियतीचा खेळ सारा*

वेदनांचा छळे निखारा

दुःख देती इथे पहारा

समजून घे रे माझे इशारे

हा नियतीचा खेळ सारा..//धृ//

तू दिलेले ते घाव ताजे

ओसरले ना दुःख माझे

अश्रू भरल्या नयनांचा त्या

छिन्न विच्छिन्न होई तारा

समजून घे रे माझे इशारे

हा नियतीचा खेळ सारा..//१//

कंठात साठलेला प्राण

विजवून गेला माझे रान

दुःख माझे सांगू कुणाला

कोणी न मजला देती थारा

समजून घे रे माझे इशारे

हा नियतीचा खेळ सारा..//२//

अंकात तांडव या हृदयात

वादळ प्रेमाचे उठले आत

अंतर्मनाच्या या भावनांचा

स्पर्शून जाई मज शहारा

समजून घे रे माझे इशारे

हा नियतीचा खेळ सारा..//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.१७/०८/२०२३ गुरुवार

[8/20, 12:18 PM] G.K.: *नयनामधले अश्रू*

तुझ्यासवे जगलेले क्षण मज आठवते,

आठवताना नयनामधले अश्रू  पाझरते..

तुझ्या हाताची घट्ट मिठी ती सैल व्हावी,

साद तुझी कानामध्ये या मैलोंमैल यावी..

तुझ्या घराच्या उंबरठ्याशी मी एकदा येते,

आठवणींना सोबत माझ्या घेऊनीया जाते..

किती झुले मी झुलले इथे पाहूनिया घेतो,

हरवलेले सुख तुझे तुला शोधुनिया देतो..

काळोखाची रात्र येता लावूनी देतो पथदिवे,

बळ तुझ्या त्या पंखामधले शोधती पथ नवे..

रंग माझ्या स्वप्नांचे अधिक गहरे होत गेले,

माणुसकीच्या मर्मबंधाचे गीत जुळुनी आले...

©®

गजेंद्र ढवळापूरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.१८/०८/२०२३ शुक्रवार

[8/20, 10:13 PM] G.K.: *खंत*

खंत भेगाळली माझ्या मनी जराशी,

जखमांना बांधून ठेऊ कसे उराशी...

प्रेमात वणवे आपल्या पेटले कितीदा,

कुठवर मनास माझ्या पेटवून जाशी...

उरात लागलेली आग कशी विझवावी,

प्रेमाचा ओलावा तुझ्या पाज हृदयाशी...

नको असलेले बंध तू तोडूनी टाक,

घे जोडून नाते नवे इथे माणसाशी

घनदाट आहे जंगल इथे माणसांचे,

कुणी न कुणाचे सारे धुंद मी पणाशी..

येता अवखळ वारा उध्वस्त सारे काही,

येईल संकट कधीही तू जमवून ठेव राशी

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२०-०८/२०२३ रविवार

[8/21, 7:28 PM] G.K.: *मन चिंब पावसाळी*

आठवण तुझी येते

मज सकाळी सकाळी,

तुझे प्रेम गीत गाता

मन चिंब पावसाळी...//धृ//

स्पर्श तुझा होतो गोड

भासे मज वेळोवेळी,

तुझ्या चुंबनाचा गंध

जणू लागला कपाळी..//१//

मन हे पिसाट झाले

उडू लागले आभाळी,

तुझी मिठी भासते गं

जणू फास हे जिव्हाळी..//२//

क्षण झाले हे गुलाबी

हातामध्ये हात घाली,

बाहु पसरूनी द्यावे

माझ्या चुंबन कपाळी..//३//

भावनांचा कोंडमारा

दुःखामध्ये रात्र काळी,

आज तुझे सुख आहे

उद्या मात्र माझी पाळी..//४//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२१/०८/२०२३ सोमवार

[8/21, 8:04 PM] G.K.: *अजुनी जगायचे आहे*

अजुनी मज जगायचे आहे

सुखाला थोडे बघायचे आहे..//धृ//

वाट बिकट या जीवनाची

तप्त होळी माझ्या मनाची,

या दुःखातून सुटायचे आहे

सुखाला थोडे बघायचे आहे..//१//

विघ्ने आली चहूबाजूंनी

त्यात उभा मी हात जोडूनी,

शोधून वाट निघायचे आहे

सुखाला थोडे बघायचे आहे..//२//

त्रेधातिरपीट या आयुष्याची

तगमग सुरू इथे जगण्याची,

पुन्हा नव्याने फुलायचे आहे

सुखाला थोडे बघायचे आहे..//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२१/०८/२०२३ सोमवार

[8/21, 10:27 PM] G.K.: *दे एक नजर*

गप्प गप्प राहून प्रेम तर करायचे,

दोघांनीही प्रेमात निशब्द रहायचे..

तू मला समज मी तुला समजेन,

दोघांचेही मन एकमेकांना उमजेन..

तू दूर असून अगदीच आहे जवळ,

खंत एवढी की रिकामी नसो ओंजळ..

घनदाट तिमिर तुझ्या माझ्या प्रेमात,

ओलावा असून कोरड जणू घशात..

तुझे मन शांत नसो कुठला अकांत,

तू धीर ठेव नक्कीच मिळेल एकांत..

गरज जशी तुला तशी मलाही आहे,

प्रेमाची ती नदी दोघांच्या मनात वाहे..

वाट पाहीन तुझ्या प्रेमाची जन्मभर,

भेट झालीच कधी तर दे एक नजर..

©® 

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२१/०८/२०२३ सोमवार

[8/22, 11:30 AM] G.K.: *प्रेमवेडा पक्षी*

प्रेमवेडा पक्षी सांजवेळी आला

मला भेटायला मला भेटायला..//धृ//

निशब्द डोळे हे निशब्द पापण्या

आतुर जीव हा मृगजळात जाण्या,

दुःख आसवांचे जाणुनी घ्यायाला

प्रेमवेडा पक्षी सांजवेळी आला..//१//

सांत्वन करण्या माझे वेळोवेळी

चेहऱ्यावर त्याच्या चमके झळाळी,

श्वास नव्याने मज द्यायाला

प्रेमवेडा पक्षी सांजवेळी आला..//२//

अस्तित्व ज्याने माझे टिकवले

मधुर भावनांचे क्षण जागविले,

स्पंदन हृदयाचे माझे मोजयला

प्रेमवेडा पक्षी सांजवेळी आला..//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२२/०८/२०२३ मंगळवार

[8/22, 8:55 PM] G.K.: *अबोला*

विरहात अश्रू येई वेळोवेळा

तुझ्यासाठी मी धरीन अबोला..//धृ//

हवी ती वेळ तुला मी देईन

मिळाले तर तुझे प्रेम घेईन

अडसर नाही कधी ठरणार तुला

तुझ्यासाठी मी धरीन अबोला..//१//

मी तर राहीन तुझ्या कलाने

सजवून तुला ठेवीन फुलाने

ठरवून ही नाही लागत डोळा

तुझ्यासाठी मी धरीन अबोला..//२//

सावरू कसे मनाला कळत नाही

निशब्द राहणे मज जमत नाही

घाव तुझा तो अजुनी ओला

तुझ्यासाठी मी धरीन अबोला..//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२२/०८/२०२३ मंगळवार

[8/23, 2:21 PM] G.K.: *येतो क्षण अन् जातो क्षण*

तुझ्यासवे मला जगायचे

तुझ्यात सुखाला बघायचे..//धृ//

तू दूर तिथे अन् मी दूर इथे

मन का सारखे बैचेन होते,

अधीर या मनाला जपायचे

तुझ्यात सुखाला बघायचे..//१//

आठवणीने मन झाले चिंब

चहूकडे दिसे तुझे प्रतिबिंब

तुझ्यात अती मला गुंतायचे

तुझ्यात सुखाला बघायचे..//२//

हळवे क्षण हे हळवी वेदना

हळुवार मज तू मिठीत घेणा

कुशीत तुझ्या मला निजायचे

तुझ्यात सुखाला बघायचे..//३//

येतो क्षण अन् जातो क्षण

त्यात हरवले माझे मी पण,

तुझ्या स्मृतीत मला हरायचे

तुझ्यात सुखाला बघायचे..//४//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२३/०८/२०२३ बुधवार

[8/24, 4:47 PM] G.K.: *झरा वाहू दे रे*

तुझी प्रीत माझ्या उरी राहू दे रे

जणू जिव्हाळ्याचा झरा वाहू दे रे..//धृ//

इथे कुणी नाही मला भेटायाला

माझे चांदण्याचे घर मोजायाला,

हळवी गीत गाणी मला गाऊ दे रे

जणू जिव्हाळ्याचा झरा वाहू दे रे..//१//

नको द्वंद्व आपुले सारे काही संपेल

नवे कोरे युद्ध तुझे माझे जुंपेल

मनी स्वप्नपूर्ती माझी होऊ दे रे

जणू जिव्हाळ्याचा झरा वाहू दे रे..//२//

दुःखास फुटू दे सुखाचे उमाळे

गुरफटून जाऊ दे प्रेमाचे जाळे

तुझ्या प्रेमधारेत मला न्हाऊ दे रे

जणू जिव्हाळ्याचा झरा वाहू दे रे..//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२४/०८/२०२३ गुरूवार

[8/27, 11:20 PM] G.K.: *तू जिथे मी तिथे*

तू जिथे मी तिथे

आनंदाची वाट चाले,

तुझ्या विना जगताना

माझ्या प्रीतीचे क्षण ओले

तू जिथे मी तिथे

आनंदाची वाट चाले...//धृ//

हरवून गेले तुझ्यामध्ये मी

स्वप्नांत रंगवून माझी कहाणी

मन पिंगा घाली तुझ्याच भोवती

डोळ्यात येते नकळत पाणी

धीर सुटेल आता कधीही

मनातली ही किलबिल बोले

तू जिथे मी तिथे

आनंदाची वाट चाले...//१//

तोऱ्या तोऱ्यात सांगून गेला

इशारा तुझा मज खुणवून गेला

कोण असते आपूले नी परके

कळून येते कधी माणसाला

खंत छळूनी जाते जराशी

प्रारब्ध माझे कोण तोले

तू जिथे मी तिथे

आनंदाची वाट चाले...//२//

पाऊलांच्या मागे खुणा

सोडून गेला मनाचा पाहुणा

हलके हलके तू वार केले

रक्ताळले तरी मन हे राहिना

श्वासांचे चांदणे दुःखी होऊन

तुझ्या प्रीतीचे गुपित खोले

तू जिथे मी तिथे

आनंदाची वाट चाले...//३//

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२७/०८/२०२३ रविवार

[8/28, 10:40 AM] G.K.: *आक्रोश होता तहानलेला*

मी..हो मीच

मनाच्या गाभाऱ्यातील

जपून ठेवलेले तुझे प्रतिबिंब,

आजही त्याच अवस्थेत आहे

तुझी वाट पाहत त्याच वळणावर,

मागासलेले विचार आणि रुढींच्या

गर्द छायेत अडकून पडलेल्या

तुझ्या निस्सीम प्रेमाची किंचितही

झलक दिसत नाही त्यावर,

म्हणून विश्वास ठेवावा की नाही

याच विचंनचनेत सापडलं आहे

माझं मुर्दाड झालेलं शरिर..!

तरीही मी...

का कोणास ठाऊक

रात्रीच्या त्या गडद अंधारात 

शोधत असतो आभाळभर,

जपून ठेवलेल्या आठवणींना,

पापणीच्या पडद्याआड जाऊ न देता

खोलवर हृदयात ठिणगी पेटणाऱ्या भागात,

विरहाने जळून राख राख झालेल्या

तुझ्या माझ्या क्षीण भावनांच्या

लक्त्तरांचे छोटे छोटे तुकडे करून

अडगळीच्या खोलीत टाकून देईस्तोवर..!

कुठून तरी 

वाऱ्याची झुळूक यावी

आणि त्या स्पर्शाने जाग यावी मला,

भासावं तूच आहेस आजूबाजूला

माझी काळजी घेण्यासाठी,

बहुदा, असं होणार नाही कधीच

कारण तू तर नाहीस या जगात,

मी उगाच तुझ्या येण्याची

इच्छा बाळगून आहे उरात,

छिन्न विछिन्न झालेल्या मनाला

खात्री होइपर्यंत तुझ्या येण्याची

सोशिक समजूत काढत..!

पण..!

आक्रोश होता तहानलेला

शेवटच्या टप्प्यावर अंतिम

श्वासांच्या आत गुरफटलेला,

चिंब चिंब होऊन जीर्ण झालेला

टिपूर चांदण्याच्या प्रकाशात,

चंद्राच्या शीतल छायेतून निघून

धगधगनाऱ्या सूर्याच्या

आग ओकणाऱ्या बिंदूत समावण्यासाठी,

पुन्हा परतीच्या प्रवासाला 

तुझ्या साक्षीने सुरवात करण्यासाठी..!

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.२८/०८/२०२३ सोमवार

[8/31, 6:23 PM] G.K.: *राखी पौर्णिमा*

रक्षाबंधनाचा सण 

भाऊ बहिण नात्याचे पवित्र बंधन

प्रेम माया ममता जिव्हाळा

यांचा जुळून येणारा संगम..!

राखी असो हिऱ्या मोत्याची

एका रुपयाची किंवा हजाराची,

राखीचा मान असतो अनमोल

ती असली जरी नुसती धाग्याची..!

भावाकडे असो धन दौलत

मोठा सावकार असो किंवा करोडपती,

एक रुपयातही ती खुश असते कारण

बहिणीला हवी फक्त अनमोल नाती..!

राखीमधला अनमोल धागा

जोडून ठेवतो अखंड बहिण भावाला,

वर्षातून एकदा बहिण माहेरी

येत राहील राखी पौर्णिमेच्या सणाला..!

®©

गजेंद्र ढवळापुरिकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.३१/०८/२०२३ गुरूवार

[9/1, 6:11 AM] G.K.: *तुझ्या एका नजरेसाठी*

तुझ्या एका नजरेसाठी

सांग किती किती रडायचं,

तूच समोर असल्यासारखं

चलत चलत पडायचं..!

विरहाच्या अग्निमध्ये

का वेडे होऊन झुरायचं,

रात्रंदिवस आठवणीत

मी तीळ तीळ मरायचं..!

मनावरचे घाव जहरी

विसरून पुन्हा उठायचं,

हसत हसत तुझ्या मिठीत

दुःख बाजूला सारून भेटायचं..!

प्रेमात भान हरपून सारे

मी टक लावून बघायचं,

नजरेला नजर देवून तुझ्या 

सांगना कुठवर जगायचं..!

फास आवळुन गळ्याभोवती

प्रेमात किती जळायचं,

फक्त तुझ्या एका नजरेसाठी

मी अश्रूंना सांगितलं गळायचं..!

जोखीम तुझ्या प्रेमाची

पत्करून किती मी रुसायचं,

ठरवलं आयुष्याच्या प्रवासात

फक्त तुझ्यासाठी हसायचं..!

®©

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.३१/०८/२०२३ शुक्रवार

[9/1, 12:35 PM] G.K.: *श्रावण*

श्रावण रसाळ

श्रावण मधाळ

श्रावण प्रेमाचा

उधळे गुलाल..!

श्रावण पाऊस

श्रावण हाऊस

श्रावण जोडतो

प्रेमाने माणूस..!

श्रावण चैत्राचा

श्रावण मैत्राचा

श्रावण जिव्हाळा

लावतो प्रेमाचा..!

श्रावण हिरवा

श्रावण बरवा

श्रावण प्रीतीचा

मधुर गोडवा..!

श्रावण अल्याड

श्रावण पल्याड

श्रावण पाऊस

उघडी कवाड..!

श्रावण चंदेरी

श्रावण सोनेरी

श्रावण उभा हा

घेऊन शिदोरी..!

®©

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.31/08/2023 शुक्रवार

[9/4, 11:02 PM] G.K.: *एक बोलकी कविता आयुष्यावर*

उदात्त अंतःकरणाच्या

त्रासिक चेहऱ्याकडे

बघावं लागतं वेळोवेळी,

हाजी हाजी करता करता

उधळून लावता येते 

चाकरमान्यांची खेळी,

नुसतं बोंबलून बोंबलून

शेजाऱ्यानां हि गार करते

बांधवरची मोक्कार शेळी..!

काजवे अंधाऱ्या रात्री

दबा धरून बसतील

वाघापरी हल्ला करतील

श्वास पिलेल्या रानावर

आघात करून जाताना 

हरणं ताव मारतील,

मग पिसाळलेल्या कुत्र्यागत

लचके तोडण्यासाठी

माणसं डाव धरतील..!

कधीही तुटू शकतं 

मोडकळीला आलेलं घर

आणि पाचट पसरवून केलेलं छप्पर,

जिथं काळानुरूप होते 

आयुष्यात अदलाबदल

आणि दुष्मनांचा असतो वावर,

मग तिथं आवर्जून 

लिहिली जाते विद्रोही 

बोलकी कविता आयुष्यावर..!

®©

गजेंद्र ढवळापूरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.०४/०९/२०२३ सोमवार

[9/4, 11:45 PM] G.K.: *अस्वस्थ मातीचं हृदय*

अस्वस्थ मातीचं हृदय

पाण्याच्या एका थेंबासाठी,

कोरड्या उष्ण हवेनं

दाब टाकलाय जणू

आभाळाच्या पोकळीवर,

आणि शोषून घेतलंय पाणी

ढगांच्या आत दडलेलं..!

मुर्दाड झालेल्या पावसानं

कात टाकून यावं जमिनीवर

ढगांची छाती फाडून,

अन् व्यापून टाकावं

धरित्रीचं कोरडं पडलेलं गर्भार..!

तहानलेली जनावरं

भूक मेलेली माणसं,

आकाशी पाण्याच्या शोधात

सैरावैरा उडणारी पाखरं,

सोशिकतेच्या पलीकडे गेलीय

यांची विचार करण्याची पद्धत..!

कुठूनतरी एखादा

काळा ढग आभाळी यावा,

बरसून जावं त्यानं मनसोक्त

व्याकुळ झालेल्या प्रत्येक गोष्टींवर,

आणि फुलून जावं माझं गीत

पावसाच्या हालचालीवर..!

®©

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.02/08/2023 शनिवार

[9/4, 11:53 PM] G.K.: *एक बोलकी कविता आयुष्यावर*

उदात्त अंतःकरणाच्या

त्रासिक चेहऱ्याकडे

बघावं लागतं वेळोवेळी,

हाजी हाजी करता करता

उधळून लावता येते 

चाकरमान्यांची खेळी,

नुसतं बोंबलून बोंबलून

शेजाऱ्यानां हि गार करते

बांधवरची मोक्कार शेळी..!

काजवे अंधाऱ्या रात्री

दबा धरून बसतील

वाघापरी हल्ला करतील

श्वास पिलेल्या रानावर

आघात करून जाताना 

हरणं ताव मारतील,

मग पिसाळलेल्या कुत्र्यागत

लचके तोडण्यासाठी

माणसं डाव धरतील..!

कधीही तुटू शकतं 

मोडकळीला आलेलं घर

आणि पाचट पसरवून केलेलं छप्पर,

जिथं काळानुरूप होते 

आयुष्यात अदलाबदल

आणि दुष्मनांचा असतो वावर,

मग तिथं आवर्जून 

लिहिली जाते विद्रोही 

एक बोलकी कविता आयुष्यावर..!

उसनवारी करून

मातीत मिसळतो बियाणं 

आणि सलतो ओळखीचा पान्हा,

कुठे आयोध्येचा राम

कुठे द्वारकेचा अवखळ कान्हा 

®©

गजेंद्र ढवळापूरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.०४/०९/२०२३ सोमवार

[9/5, 3:26 PM] G.K.: *विभिन्न सुगंधाच्या गुलदस्त्यात*

कदाचित प्रत्येकाला

नकोय नात्यांचं जोखड,

ठरवलेल्या कामातून

कोलांटऊड्या मारते हुजरेगीरी,

आजच्या तमाशाप्रधान युगात

तालावर नाचताना काहींची

नाहक उडते भाबेंरी,

तकलादू आयुष्य जगण्यापेक्षा

स्वबळावर मेहनतीनं करावं पारडं जड

आणि वरचढ व्हावं श्रीमंताच्या शिरी..!

संकुचित भावनाचं मोहळ

उठत असतं 

रिकामटेकड्या डोक्यात

आणि भाराभर कल्लोळ

माजत असतो माणसांच्या

संकुचित झालेल्या देहात..

माळरानावर उगवतात कुसळं

तशा मोक्कार ठिणग्या उसळती

वारं भरलेल्या पायांत..!

'स्व' ला खाजून आवधान

आणणाऱ्या असतात काही

बेलगाम नासक्या वृत्ती,

सलोख्याचे घर बांधणाऱ्या

सजीव हातांना असते

त्यांची नाहक भीती..!

विभिन्न सुगंधाच्या गुलदस्त्यात

कदाचित बांधून मनाला

ओंजळ होत असते रीती..!

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ.संभाजीनगर

दि.०५/०९/२०२३ मंगळवार

[9/5, 3:34 PM] G.K.: *आयुष्याच्या गणितासाठी*

(नवाक्षरी रचना)

खाच खळगे आयुष्याचे

भरण्यात असतो दंग,

बेफिकीर हे मनुष्याचे

भासते कितीतरी रंग..!

बेपर्वा जीवनाची गाडी

बेधुंद धावते सुसाट,

वळवाच्या पावसापरी

अधांतरी भासे वहिवाट..!

अर्धसत्य या जीवनाचे

दडवले ज्वालामुखीत,

निसंकोच सांगवावे का 

जीवनाचे गर्द गुपित..!

डोंगरावाणी छातीवरी

खांबासारखा दृढ उभा,

दुःखाचा खाचा भयावह

आनंद नाही वेड्या जीवा ..!

मंतरले माणिक मोती

आयुष्याच्या गणितासाठी,

हिशोब मध्यस्थीतांचा हा

उठते कपाळाला आठी..!

®©

गजेंद्र  ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.०४/०९/२०२३ सोमवार

[9/8, 9:14 AM] G.K.: *एक बोलकी कविता आयुष्यावर*

उदात्त अंतःकरणाच्या

त्रासिक चेहऱ्याकडे

बघावं लागतं वेळोवेळी,

हाजी हाजी करता करता

उधळून लावता येते 

चाकरमान्यांची खेळी,

नुसतं बोंबलून बोंबलून

शेजाऱ्यानां हि गार करते

बांधवरची मोक्कार शेळी..!

काजवे अंधाऱ्या रात्री

दबा धरून बसतील

वाघापरी हल्ला करतील

श्वास पिलेल्या रानावर

आघात करून जाताना 

हरणं ताव मारतील,

मग पिसाळलेल्या कुत्र्यागत

लचके तोडण्यासाठी

माणसं डाव धरतील..!

कधीही तुटू शकतं 

मोडकळीला आलेलं घर

आणि पाचट पसरवून केलेलं छप्पर,

जिथं काळानुरूप होते 

आयुष्यात अदलाबदल

आणि दुष्मनांचा असतो वावर,

मग तिथं आवर्जून 

लिहिली जाते एक विद्रोही 

बोलकी कविता आयुष्यावर..!

जगात एकाचेच

असे झाले दोन अवतार

अगदीच विरोधाभास 

कुठे तो आयोध्येचा लाडका 

समंजस आज्ञाधारक

शांतताप्रिय राम आणि 

कुठे द्वारकेचा उपदव्यापी

गोकुळी त्रास देणारा 

नटखट अवखळ कान्हा..!

®©

गजेंद्र ढवळापूरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.०४/०९/२०२३ सोमवार

[9/11, 12:17 AM] G.K.: *मित्र असावा जिवाभावाचा*

मित्र असावा जिवाभावाचा

नाळ जुळलेल्या गावाचा,

मित्र असावा जिवाभावाचा..//धृ //

त्याला बोलणे आनंदी मन

माझ्यावर असो त्याचे ऋण

यावा दिवस त्याच्या नावाचा

मित्र असावा जिवाभावाचा..//१//

मी चुकता दाखवी आरसा

त्याच्यावरी राग नसे फारसा

त्याच्या मुखी गोडवा शब्दाचा

मित्र असावा जिवाभावाचा..//२//

संकटात तो माझ्या पुढे सदा

जेव्हा माझ्यावरी येते विपदा

हात खांद्यावरी मित्र प्रेमाचा 

मित्र असावा जिवाभावाचा..//३//

जातो खोडी जेव्हा माझ्या कुणी

आयुष्यभर त्याचा मी होतो ऋणी

त्याच्याशी बंध जुळे स्नेहाचा

मित्र असावा जिवाभावाचा..//४//

संकट मजवरी अन् चाहूल त्याला

वेड्या स्वप्नाचे घोर त्याच्या जीवाला

तो मार्ग बनेल माझ्या जीवनाचा

मित्र असावा जिवाभावाचा..//५//

®©

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

दि.१०/०९/२०२३ रविवार

[9/12, 10:39 AM] G.K.: *सोनसळी प्राजक्ताचा*

सोनसळी प्राजक्ताचा

अवनीवरती बहर त्याचा

सांडला मधुर सडा

गं बाई मन मोहणाऱ्या फुलांचा..!

फुलवेलीवर दवबिंदुचा

वर्षाव झाला निळसर रंगाचा

रिमझिम पडला सडा

गं बाई स्पर्श दाट धुक्यांचा...!

गर्द हिरवी झाडे झाली

हिरवी साडी दुरवर ल्याली

नटली जणू हि धरा

गं बाई अडसर निळ्या नभाचा..!

डोंगर दऱ्या बहरूनी आल्या

सांजवेळी फुलूनी गेल्या 

भरला सुगंधी घडा

गं बाई गंध चौफेर चंदनाचा..!

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर

[10/25, 6:22 PM] G.K.: *विश्वासघात*

तुझ्यावर मी प्रेम करावं

असं काही आता उरलंच नाही

खोटं बोलणं खोटं वागणं

खोटीच होती प्रेमाची ग्वाही..

मनापासून तुझ्या मनात

मी शिरण्याचा प्रयत्न केला,

वरवरचा अन् गहिवरण्याचा

का खोटा प्रयत्न झाला..

डोळ्यांच्या मागे काय घडते

कुणाला माहित नसतं काही,

पण डोळ्यांनीच पाहिल्यावर

विश्वासघाताला पर्याय नाही..

आयुष्याला खडतर वळण होते 

कुठे खाच तर कुठे खळगे होते,

तुझ्या येण्याने दुःख संपले

असे वाटले बहुदा ते स्वप्न होते..

आता विश्वास ठेवू कुणावर

इथे जवळचे ही परके झाले,

माझे माझे म्हणता म्हणता

गोड बोलून त्यांनी ही वार केले..

©®

गजेंद्र....

दि.25/10/2023

[10/25, 7:52 PM] G.K.: *पर्याय*

मनापासून किती ही ठरवलं

आता कधीच रडायचं नाही,

पण डोळ्यांच्या आसवांना रोखण्याचा, 

काही पर्याय आहे का.?

आपलेच जेव्हा भयंकर

दगा देतात आपल्यालाच 

तेव्हा जीवनाच्या बिकट अवस्थेला सुखाचा 

काही पर्याय आहे का..?

कुणाच्या कुशीत शिरून थोडंसं

दुःख विसरता येतं हे खरं,

पण त्या भावनिक वृत्तीला थोपवण्याचा,

काही पर्याय आहे का..?

©®

गजेंद्र

दि.25/10/2023

[10/28, 11:33 AM] G.K.: *ओंजळ रिकामी आहे माझी*

किती सावरावे मनाला

कसा जपू मी घाव ओला..//धृ//

भेट कुणाची व्हावी कधी 

ठाऊक नसते हे नियतीला,

स्तब्ध खुलावा एक चेहरा

तुझ्या नी माझ्या भेटीमधला,

आस लागे वेडी तनाला

कसा जपू मी घाव ओला..//१//

मोहाचे ते क्षण अपुरे

उरतील की संपतील सारे,

तुझ्याविना छळतील मजला

वाहतील मग विरहाचे वारे,

का दाखवावे अश्रू जगाला

कसा जपू मी घाव ओला...//२//

पडून जातील मेघधारा

तुझ्या आठवांचा पाऊस सारा,

हास्य खुलावे ओठांवरती

उजळून यावा हृदयकिनारा,

कळेना क्षण का शापीत झाला

कसा जपू मी घाव ओला...//३//

येशील तू अन् सावरून घेशील

थोडेसे क्षण प्रेमाचे देशील,

ओंजळ रिकामी आहे माझी

सांग तीला तू भरुनी जाशील,

वेदना छेडी का या देहाला

कसा जपू मी घाव ओला...//४//

©®

गजेंद्र काळे ढवळापुरीकर

मो:९६२३६१४०११

दि.२८/०९/२०२२ बुधवार

[10/31, 9:12 PM] G.K.: *तुझं दगा देणं कायम लक्षात राहील*

तुझ्यावर प्रेम केलं

तुला सर्वस्व दिलं,

तू मात्र ठरवून माझं

काळीज पेटून दिलं,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

एक श्वास तुला दिला

तुझा एक श्वास मला,

हव्या हव्या वाटणाऱ्या

क्षणाचा झाला पाचोळा,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझी मला असे हुरहूर

मी तुला मात्र क्षणभंगूर,

माझ्या स्वप्नांचा क्षणात 

तू केलास चक्काचूर,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

ऐक कधीतरी एकावेळी

एकच निभावतो मैत्री,

दुसऱ्यासाठी माझ्या प्रेमाला 

तू नकळत दिली कात्री,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तू का आहेस कठोर

मी तर भावविभोर,

माझ्या आंधळ्या विश्वासाचा

तू नकळत कापला दोर,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझी वरवरची माया

फक्त वागण्यात दिसते दया,

तू केलेलं फुसकं प्रेम

मिळण्याआधीच गेलं वाया,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझ्या फसव्या जाळ्यात

अडकली माझी नाव,

कितीही प्रयत्न करून 

बुझणार नाही हृदयावरचे घाव,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

©®

गजेंद्र

दि.31/10/2023 मंगळवार

[10/31, 9:15 PM] G.K.: *तुझं दगा देणं कायम लक्षात राहील*

तुझ्यावर किती प्रेम केलं

तुला तर सर्वस्व दिलं,

तू मात्र ठरवून माझं

काळीज पेटूवून दिलं,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

माझा श्वास तुला दिला

तुझा एक श्वास मला,

हव्या हव्या वाटणाऱ्या

क्षणाचा झाला पाचोळा,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझी मला असे हुरहूर

मी तुला मात्र क्षणभंगूर,

माझ्या स्वप्नांचा क्षणात 

तू केलास चक्काचूर,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

ऐक कधीतरी एकावेळी

एकच निभावतो मैत्री,

दुसऱ्यासाठी माझ्या प्रेमाला 

तू नकळत दिली कात्री,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तू का आहेस कठोर

मी तर भावविभोर,

माझ्या आंधळ्या विश्वासाचा

तू नकळत कापला दोर,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझी वरवरची माया

फक्त वागण्यात दिसते दया,

मी केलेलं फुसकं प्रेम

मिळण्याआधीच गेलं वाया,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

तुझ्या फसव्या जाळ्यात

अडकली माझी नाव,

कितीही प्रयत्न करून 

बुझणार नाही हृदयावरचे घाव,

तुझं हे दगा देणं कायम लक्षात राहील..!

©®

गजेंद्र

दि.31/10/2023 मंगळवार

[11/2, 8:33 AM] G.K.: *सारं दुःख विरून जातं क्षणात*

तुझ्या डोळ्यात पाहिलं की

सगळा थकवा निघून जातो,

तुझ्या मिठीत आल्यावर

चेहऱ्यावर वेगळाच नूर येतो..

तुझं हसू मला हि हसू देतं

तुझं प्रेम तुझ्यात फसू देतं,

तुझ्या नकळत माझ्यामध्ये

तुझ्या प्रेमाचे रंग दिसू देतं...

माझा हळवेपणा कळतो तुला

मला अजून काय हवं,

तू ठामपणे असाच पाठीमागे रहा

यापेक्षा काही नको नवं..

तुझं मला समजून घेणं

चुकीच्या गोष्टीवर रागावणं,

प्रत्येक पाऊलावर चालताना

साऱ्या गोष्टीची जाणीव करून देणं...

तुझ्या वागण्या बोलण्यानं

घर केलं आहे मनात,

तुला पाहिलं की सारं दुःख

विरून....जातं क्षणात...

©®

गजेंद्र

दि.०१/११/२०२३

गुरुवार

[11/4, 7:35 PM] G.K.: *जीवन यात्री*

अस्वस्थ मनाला

तुझीच ओढ,

एकाकी पणाला

दुःखाची जोड..!

आकांत जीवाचा

करू कशाला,

श्वासांचा उसासा

तुझा उशाला...!

स्वप्नाचा झरोखा

वाटतो छान,

प्रीतीचा फुलोरा

दाटतो रान...!

मनात तुझिया

जावे शिरून,

आयुष्य नव्याने

यावे फुलून...!

सरल्या उरल्या

काही रात्री,

सोबत असावा 

जीवन यात्री...!

©®

गजेंद्र..

दि.०४/११/२०२३

शनिवार

[11/9, 12:35 PM] G.K.: *तुझ्याविना*

तुझ्याविना हे जगणे नको

तुझ्याविना हे मरणे हि नको,

सांगू कसे मी तुला कळेना

तुझ्याविना अधुरे जीवन हि नको...//धृ //

तु श्वास माझा वाटे सहवास हा

तुझ्या आठवांचा दाटे आभास हा

खुळ्या भावनांचा अन् तुझ्या प्रेमाचा 

तिमिरात बांधे नात्यांचा फास हा

तुझ्याविना हा श्वास नको

तुझ्याविना हा आभास नको

सांगू कसे मी तुला कळेना

तुझ्याविना प्रीतीचा फास हि नको..//१//

नसे तू जवळ तर मन राही निराश

तुझ्यावीन जीवनाचे गीत हि उदास

डोळ्यात अश्रूनीं गर्दी केली फार

मज का छळती हे विरहाचे भास..

तुझ्याविना मन हे निराश नको

जीवनाचे गीत हि उदास नको

सांगू कसे मी तुला कळेना

तुझ्यावीन विरहाचे भास हि नको...//२//

©®

गजेंद्र

दि.०९/११/२३ गुरुवार...

[11/11, 3:46 PM] G.K.: *आठवांचे गीत तुझ्या*

आठवांचे गीत तुझिया गाऊ किती आज रे

सोसावेना बा सख्या विरहाचा हा फास रे...

आभाळाच्या निळाईने छबी तुझी रंगविली

चहुंबाजूला तूच तू हा कसला आभास रे...

लपवून दुःख हृदयात मी चेहरा हा सुखवीला,

तुझ्यासवे मी घेतलेले जगण्याचे श्वास रे...

सुखास माझ्या बांधले तू काटेरी कुंपण जर,

भावनांचे नकोस बांधू त्याला गहिरे फास रे...

तू अचानक सोडून मज जाऊ नको ही विनंती,

हृदयास माझ्या सुख देतो हा तुझा सहवास रे...

दुःखाचे पाढे वाचताना तडा पडो ना सुखाला 

मरून मज जन्म पुन्हा मिळो तुझ्या आसपास रे

©®

गजेंद्र

दि.11/11/2023 शनिवार

[11/13, 8:11 PM] G.K.: *वेदनांचे घाव*(बाराक्षरी रचना)

तुला भेटायाची घाई मला झाली

आज का होतोया जीव वरखाली...

नसे तू सामोरी दुःख याचे आहे,

डोळ्यातुनी बघना हे अश्रू वाहे...

विरहाचा छळतो आज निखारा,

शोध भावनांचा घे सांगतो वारा...

कळेना कशाची मज हि फिकीर,

तुला शोधायाला दाटला तिमिर...

प्रीतीचा तुझ्या दे हलका इशारा,

तेव्हा फुलेल हा आसमंत सारा...

तुझ्या येण्याची का लागते चाहूल,

तुझसाठी चालते माझे पाऊल....

सुखी तुझ्या पायी आठवांचे गाव,

तुझ्यामुळे सरले वेदनांचे घाव...

©©

गजेंद्र

दि.१३/११/२०२३ सोमवार

[11/17, 4:49 PM] G.K.: *वेदनांचे घाव*(बाराक्षरी रचना)

तुला भेटायाची

घाई मला झाली

आज का होतोया

जीव वरखाली...

नसे तू सामोरी

दुःख याचे आहे,

डोळ्यातुनी बघना

हे अश्रू वाहे...

विरहाचा छळतो

आज निखारा,

शोध भावनांचा घे

सांगतो वारा...

कळेना कशाची

मज हि फिकीर,

तुला शोधायाला

दाटला तिमिर...

प्रीतीचा तुझ्या दे

हलका इशारा,

तेव्हा फुलेल हा

आसमंत सारा...

तुझ्या येण्याची का

लागते चाहूल,

तुझसाठी चालते

माझे पाऊल....

सुखी तुझ्या पायी

आठवांचे गाव,

तुझ्यामुळे सरले

वेदनांचे घाव...

©©

गजेंद्र

दि.१३/११/२०२३ सोमवार

[11/21, 5:36 PM] G.K.: *आत्महत्या*

आत्महत्येचा विचार मनी आला

तेव्हा तेव्हा मी सावरले स्वतःला...

एका रात्रीला असाच विचार केला

तेव्हा आईचा चेहरा समोर आला

त्याने विचारले प्रश्न हजारो मला

बाळा इतका निर्दयी कधी तू झाला

का जाशी घोर लाऊनी या जीवाला

रंडका संसार मी तुझ्यासाठी केला

मग सांगा मी दोष देऊ कुणाला

मग सांगा मी दोष देऊ कुणाला...

आत्महत्येचा विचार पुन्हा आला

तेव्हा हि मी सावरले स्वतःला...

वडील माझे गेले होते देवाघरी

आई भाऊ आणि मी या संसारी

माझ्या लग्नाची तेव्हा झाली तय्यारी

अक्षदा हि पडल्या होत्या डोईवरी

एका वर्षात फुल आले वेलीवरी

माझ्या मरणाची वेळ झाली खालीवरी

देहत्यागाचा मानस विरूनी गेला...

देहत्यागाचा मानस विरू नी गेला....

आत्महत्येचा विचार पुन्हा मनी आला

तेव्हा तेव्हा मी सावरले स्वतःला...

स्वतःचं सरण मी स्वतः रचावं

त्या अग्नित स्वतःला झोकून द्यावं

बायको मुलांच्या आठवणीनं का घेरावं

त्यांच्या सुखात दुःखाला मी का पेरावं

मग वाटलं दूर कुठे निघून जावं

स्वतःचं आयुष्य थोडं जगूनी घ्यावं

दोष जगण्याचा वाटतो माझ्या मनाला...

दोष जगण्याचा वाटतो माझ्या मनाला...

आत्महत्येचा विचार सोडून दिला 

आणि सावरले कायमचे स्वतःला...

आत्महत्येचा विचार सोडून द्याना

गोड आयुष्य थोडं जगूनी घ्याना

जगताना सुखाचं अमृत प्याना

मी बदललो तसे तुम्ही हि बदलाना 

मरण्याआधी थोडासा विचार कराना

होईल सर्व ठीक थोडा धीर धराना

हे अनमोल आयुष्य तुम्ही हि जगाना

हे अनमोल आयुष्य तुम्ही हि जगाना....

©®

गजेंद्र

दि.२१/११/२०२३ मंगळवार

[11/22, 8:11 PM] G.K.: *इच्छा*

हे जीवन मी तुझ्यासवे जगायची इच्छा

हे जीवन मी तुझ्यासवे मरायची इच्छा....!

अश्रू दुःखाचे सोशीत उरायची इच्छा,

स्वप्नांना या ओंजळीत भरायची इच्छा...!

शब्द तुझे मनी माझ्या जपायची इच्छा,

तुला उंच शिखरावरती बघायची इच्छा...!

तुला मिळावे तुझे देवास मागायची इच्छा,

मी थांबेन त्या वळणावर सांगायची इच्छा...!

निस्सीम आहे माझं प्रेम बोलायची इच्छा,

शेवटी मन तुझ्यासमोर खोलायची इच्छा...!

अंतिम श्वासापर्यंत तुझसाठी झुरायची इच्छा,

मी आहे थांबलेला हे तुझ स्मरायची इच्छा...!

©®

गजेंद्र

दि.२२/११/२०२३ बुधवार

[11/24, 8:11 PM] G.K.: *आयुष्याच्या वळणावर*

आयुष्याच्या कुठल्यातरी वळणावर

आमची अचानक भेट झाली,

मी साद दिली तिकडून हि साद आली

आणि हातांची बोटं गच्च आवळली गेली,

आणि खऱ्या अर्थानं प्रवासाला सुरुवात झाली ...!

जगणं मरणं हा समाज इथल्या रीती भाती

या सगळ्यांचा जणू विसरच पडला,

ती मिठी तो सहवास तो स्पर्श आणि

शरीरावर सुखाचा अलगद शहारा उमटला,

आणि तेव्हा वाटलं जगण्याला खरा अर्थ आला ..!

नभात मेघांनी यावं झरझर बरसून जावं

असा प्रेमाचा कंठापर्यंत वर्षाव झाला,

झाडे वेली आणि गवतावर दवबिंदूनी पडावं

तसं आयुष्याच्या विस्कळलेल्या घडीवर

दुःखाला कायमचा मज्जाव झाला..!

तिथं होत असलेल्या गाठी भेटी

आणि रोमांचकारी मिळणारी मिठी,

असं वाटलं स्वर्गही तिथे पडला थिटा 

आणि नकळत हसू उमटले ओठी,

जणू स्वर्गातच बांधलेल्या आमच्या गाठी..!

माझं भांडणं रुसणं फुगणं आणि रागावणं

तिकडून मात्र माझ्या गालावरून हात फिरवणं,

तुझ्या रागातही प्रेम आहे इतकं समजून घेणं

वेळ येईल तेव्हा येईल विभक्त होण्याची

फक्त तू आनंदी रहा याची मला ग्वाही देणं..!

मला नाही माहित भविष्यात आम्ही कधी

एक होऊ की कायमचे विभक्त होऊ

तसं झालं तर मला खूप त्रास होईल 

पण तिकडून नेहमी एकच बोलणं असतं

वेड्या हे क्षण जगून घे प्रेमाची ओंजळ भरून घे..!

येणं जाणं जगात नेहमीच चालू आहे

तर आपण कोण असा हट्ट करणारे,

तू माझ्यासाठी फक्त एकच काम कर 

आठवणींना इतकं गडद कर की त्या आठवणी

कायम लक्षात राहील आणि जगणं सोपं होईल..!

©®

गजेंद्र

दि.२४/११/२०२३

शुक्रवार

[12/9, 11:05 AM] G.K.: *प्रेम करील ती माझ्यावरी*

कधी ना कधी भेटेल मला माझ्या स्वप्नाची सुदंरी ..

जीव लावेल वेड्यापरी प्रेम करील ती माझ्यावरी...//धृ //

पाहिल मी जिकडे ती दिसेल मला

मन घेईल माझे हिंदोळ्यावर झुला

रात्रदिवस जीव तिच्यासाठी का होतो खालीवरी

जीव लावेल वेड्यापरी प्रेम करील ती माझ्यावरी...//१//

या उदास मनाला ती घेईल मिठीत

खोलेन मज जवळी हृदयाचे गुपित

सोसवेना विरहात आता तिच्या माझ्यातली दुरी

जीव लावेल वेड्यापरी प्रेम करील ती माझ्यावरी...//२//

तिचे गीत गाता मनी रात्र होते ऋणी

स्मृती आठवता मी विरह क्षणोक्षणी

एकांत छळतो फार हा भासतो का जणू जहरी

जीव लावेल वेड्यापरी प्रेम करील ती माझ्यावरी...//३//

©®

गजेंद्र

दि.०८/१२/२०२३

शुक्रवार

[12/9, 11:19 AM] G.K.: *प्रेम घे जरासे करून गं*

नदीच्या अल्याड घर माझे....नदीच्या पल्याड घर तुझे

नदीचा तीर आला भरून गं....प्रेम घे जरासे करून गं..//धृ //

नदीच्या काठाला बसतो मी... वाट तुझी हर क्षण बघतो मी,

तुझ्याच दुनियेतं असतो मी... मनातल्या मनात हसतो मी,

जाऊ नको अशी तू दुरून गं... प्रेम घे जरासे करून गं...//१//

तोल तुझ्या प्रेमात जातोया.... मनाला गहीवर येतोया,

नावेचा नावाडी होऊन मी... भेटाया तुजला येतोया ,

मन माझे येतेया भरून गं.... प्रेम घे जरासे करून गं....//२//

करतो इशारे मी येता जाता... मन बावरते तुला पाहता,

नजरेनं नजर घायाळ होता....मन मोहरते तू लाजता,

जाऊ नको तीर असे मारून गं.. प्रेम घे जरासे करून गं..//३//

तू अन् मी खेळू विटीदांडू.....प्रेमात थोडंसं गं भांडू,

भातुकलीचा खेळ मांडू....सुखात प्रेमाच्या दोघं सांडू,

चल मिठीत घे मला धरून गं...प्रेम घे जरासे करून गं..//४//

©®

गजेंद्र

दि.०५/१२/२०२३ मंगळवार

[12/13, 7:52 PM] G.K.: *माझ्या वेदनांचा दाह*

तुझ्या आठवांचा गर्ता सुटता सुटेना 

माझ्या वेदनांचा दाह शमता शमेना...

येणे तुझे इथवर मी समजून आहे 

तुझ्या पाऊलांचे ठसे तिथे उमटून आहे...

किती जमवू बहाने मी जमता जमेना

माझ्या वेदनांचा दाह शमता शमेना...

तिमिर घन दाटलेला तू चुकला कुठे

भेट जाहली तर डोळ्यांचे पारणे फिटे...

तुझ्या भावनांचा गुंता जुळता जुळेना

माझ्या वेदनांचा दाह शमता शमेना...

करुनी आर्जवे तुला थकले मन माझे

तुझे टाळणे का वाटे हृदयावरती ओझे...

तुझ्या नियमांचे काही कळता कळेना

माझ्या वेदनांचा दाह शमता शमेना...

उद्याचे स्वप्न तुझे कीर्तीने व्हावे पूर्ण

साथ माझी नित्य न होईल कधी जीर्ण...

विश्वास आहे पक्का जो ढळता ढळेना

माझ्या वेदनांचा दाह शमता शमेना...

©®

गजेंद्र

दि.१३/१२/२०२३

बुधवार

[12/21, 8:40 AM] G.K.: *संक्रांतीच्या सणाला*

नटून थटून येती बाया संक्रांतीच्या सणाला,

देती वाण करुनी प्रणाम विठु नी रखुमाईला..

जरीची साडी लावी गोडी संक्रांतीच्या सणाला,

पडुनी पाया करी दंडवत विठु नी रखुमाईला...

नाकात नथ गळ्यात हार संक्रांतीच्या सणाला,

आनंदी मन पूजती खण विठु नी रखुमाईला...

वाण समान हळदी कुंकू संक्रांतीच्या सणाला,

तुळशीचे पान बुक्याचा मान विठु नी रखुमाईला...

एकमेकींना देती वाण संक्रांतीच्या सणाला,

घेऊनी नाव देऊनी मान विठु नी रखुमाईला...

धनधान्याची पूजा करती संक्रांतीच्या सणाला,

घराच्या सुखासाठी साकडं विठु नी रखुमाईला...

©®

गजेंद्र ढवळापुरीकर

दि.१४/१/२०२२ शुक्रवार

स्वराजनगर छ. संभाजीनगर