*शापित लेखणी*
हात छाटले माझे माझ्याच आपल्यानी
शापित केले लेखणीला त्या सावल्यानी...
सांगायचे मला ते प्रतिभा सुधार थोडी
आमच्याकडील पुस्तके वाचून काढ थोडी...
तेव्हाच हरवले होते मज पावलांनी
शापित केले लेखणीला त्या सावल्यानी...
ते सहज बोलून गेले अन् कच खाल्ली मी
त्यांना नको असेल माझ्या हाती लेखणी...
मनात कहर माझ्या केला वादळानी
शापित केले लेखणीला त्या सावल्यानी...
होती सहानुभूती तर आली कुठे आमंत्रणे
खरच असं वाटतं त्यांना नको होते मी तिथे असणे...
बांधून हात माझे ठेवले साखळ्यानी
शापित केले लेखणीला त्या सावल्यानी...
जमते तसे लिहायचो नव्हती कळत कविता
सांगणाऱ्यानी तरी कुठे शिकवली कविता
लाटा थांबतील का कुणी बांधल्यानी
शापित केले लेखणीला त्या सावल्यानी...
©®
गजेंद्र ढवळापुरिकर
छ. संभाजीनगर
मो:9623714011
*माझ्या लिहित्या हाताना*
माझ्या लिहित्या हाताना बंदिस्त केले कुणी
आणि पडीक पडली माझ्या दुनियेची गाणी
माझ्या लिहित्या हाताना बंदिस्त केले कुणी..
कुणी शब्दांचे वार केले
कुणी झिडकारून दिले
परिपक्व ना शब्दसाठा
वागण्याने दाखवून दिले
गर्भारलेली माझी का वांझोटी केली वाणी
आणि पडीक पडली माझ्या दुनियेची गाणी
माझ्या लिहित्या हाताना बंदिस्त केले कुणी.
गुरू ना बनले कुणी इथे
पाय ओढण्यात पुढे दिसे
द्रोणाचार्य होते त्या काळी
आजही त्यांच्या रूपात असे
आठवण करूनी देते एकलव्याची कहाणी
आणि पडीक पडली माझ्या दुनियेची गाणी
माझ्या लिहित्या हाताना बंदिस्त केले कुणी..
नका वाहवा करू कोणी
नका देऊ डोळ्यांत पाणी
लेखणी विहरू द्या माझी
उन्मत होऊनी माळरानी
टाळ्यांची नाही भुकेली गजेंद्राची ही वाणी
आणि पडीक पडली माझ्या दुनियेची गाणी
माझ्या लिहित्या हाताना बंदिस्त केले कुणी..
©®
गजेंद्र ढवळापुरिकर
छ. संभाजीनगर
Mo.9623714011
No comments:
Post a Comment