मन

              *मन*

*मन ह्रदयाच्या खोल गाभा-यात*

*मन लुप्त होऊन राही अंतःकरनात*

*मन क्षणात इथुन तिथे सैरभैर*

*उडून जाते चौफेर दाही दिशांत*

*मन अथांग सागराच्या लाटा*

*मन अस्वस्थ करणा-या वाटा*

*मन अवखळ चंचल जरी हे*

*फुटतो त्यास दुःखाचा फाटा*

*मन श्वासांवरी उठलेला तरंग* 

*मन आयुष्यास मिळालेला रंग*

*मन भावनांचा अस्सल खेळ*

*जीवनास करतो सुखद मनरंग*

*मन नवचैतन्याचा साठा जिवंत*

*मनाच्या अस्तित्वास कुठेच नाही अंत*

*मन आहे खरे पण दिसत नाही* 

*सर्वांना आहे हि मोठीच खंत*

*मन स्वच्छ सुंदर निर्मळ स्वरूप*

*मन कधी वादळ कधी शांत आहे खुप* 

*मन सौख्याचा ठाव घेत चोहीकडे* 

*भासे चिरंतन जळणारा सुगंधी धुप*

*मन हे कोमल कधी होते कणखर*

*मन दुःखात हळवे होते क्षणभर*

*मनाची काय अन् कशी सांगू व्यथा*

*मन पर्वताएवढे कधी होते राईभर*

*मन जागेवर राहून फिरून येते सारे विश्व*

*मन चौफेर उधळणारे जसे शुभ्र अश्व*

*मन चोखंदळ वा-यासारखे इकडून तिकडे*

*विहरताना सिद्ध करते आपले वर्चस्व*

*मन होतो झुला चहूकडे झुलणारा*

*मन घेतो कवडसा क्षणभर फुलणारा*

*मन हळव्या आठवात आठवणींना*

*हाक देतो नकळत श्वास खुलणारा*

*मन होई रिमझिम बरसणा-या धारा*

*मन कधी होई खट्याळ वाहणारा वारा*

*मन भावनांच्या गर्दीत फिरून येता*

*अलगद् फुलतो मनाचा मोर पिसारा*

*मनास नाही अंत मन आहे चंचल*

*मन होऊन उनाड जसे बनते नाखळ*

*मन नाशिवंत शरिराचा असे आत्मा*

*कधी होई ओलेचिंब कधी होई कातळ*

*कधी होई ओलेचिंब कधी होई कातळ*

______*कवी गजेंद्र काळे*
             *962371401*
      *स्वराज नगर बाळापुर रोड*
          *मुकूंदवाडी परिसर*
                *औरंगाबाद*